![\"20190429-130257-4466\"](\"https:\/\/live.staticflickr.com\/65535\/46815542095_2d7f347421_z.jpg\")
<\/a>\nWie dacht dat Jonas Hilwerda<\/strong> op bord 1 een makkelijk middagje zou hebben tegen de nog FIDE-ratingloze Job Verheul<\/strong> had het mis, want Job kon zo\u2019n 30 zetten lang gelijke tred houden. Dat ging wel ten koste van veel bedenktijd, en onder druk van de klok begon Job toch wat foutjes te maken. Dat moet je tegen Jonas niet doen; hij verhoogde professioneel de druk, won vlak na de tijdcontrole een pion, en besliste de partij met een opmars van zijn d-pion.
\n
\nOp bord 2 vond een heuse kraker plaats: de nummers 2 en 3 van de plaatsingslijst, Rembrandt Bruil<\/strong> en Onno Elgersma<\/strong> namen het tegen elkaar op. Gisteren verzuimde ik Onno als kanshebber te vermelden, terwijl zijn FIDE-rating slechts vier puntjes lager is dan die van Rembrandt\u2026 Bij deze rechtgezet! Er kwam een standaard Damegambiet op het bord, waarin Rembrandt het met een minderheidsaanval probeerde. Die bleek echter vooral in het voordeel van Onno, en nadat Rembrandt tot overmaat van ramp ook nog een belangrijke pion weggaf leek de strijd gestreden. Rembrandt kan echter als geen ander zich terugvechten vanuit verloren stelling, en dat gebeurde ook nu. Hij wist een ongelijk lopereindspel met twee pionnen minder te bereiken, dat dankzij de actieve witte stukken nog net binnen de remisemarge bleek.<\/p>\n
Arthur Maters<\/strong> kwam goed uit de opening tegen William Shakhverdian<\/strong>, maar zag dat voordeel weer verdampen. Toen beging William een onnauwkeurigheid die hem de kop zou kosten:
\n